Je hoeft niet alles te weten om een goede bestuurssecretaris te zijn. Je moet vooral durven.

Acht jaar geleden begon Anoek Boers bij Kadera aan een tijdelijk communicatieproject. Dat project zou acht maanden duren. Inmiddels is ze nog altijd verbonden aan de organisatie, waar ze haar werk als beleidsmedewerker communicatie combineert met de rol van bestuurssecretaris. Een functie die ze destijds zelf nog nauwelijks kende, maar die inmiddels voelt als een vanzelfsprekend verlengstuk van wie ze is. "Ik kreeg de ruimte om de rol samen vorm te geven. Dat maakte het ontzettend leuk."

Een organisatie met een duidelijke missie

Kadera zet zich al vijftig jaar in voor mensen die te maken hebben met huiselijk geweld. De organisatie biedt opvang en ambulante hulp aan vrouwen, mannen, kinderen en iedereen die zich niet als man of vrouw identificeert. Vanuit twee opvanglocaties in Zwolle en Enschede en ambulante teams in de regio ondersteunt Kadera jaarlijks veel mensen die op zoek zijn naar veiligheid.

Volgens Anoek is de geschiedenis van de organisatie nog altijd voelbaar. "We komen echt voort uit de vrouwenbeweging. Dat activistische zit nog steeds een beetje in het DNA. Collega's zijn enorm betrokken bij de doelgroep en weten heel goed waarvoor ze het doen. Dat maakt Kadera een bijzondere organisatie om voor te werken."

Zelf viel ze daar acht jaar geleden ook voor. Wat begon als een communicatieproject rondom het signaleren van huiselijk geweld bij woningcorporaties, groeide uit tot een langdurige loopbaan. "Als je er eenmaal je hart aan verpandt, blijf je."

Een nieuwe functie, zonder vastomlijnde kaders

Toen de Raad van Toezicht voorstelde een bestuurssecretaris aan te stellen, bleek dat niemand binnen de organisatie precies wist hoe die rol eruit moest zien. Ook Anoek niet. "Ik had eigenlijk geen idee waar ik ja op zei. Ik wist niet precies wat een bestuurssecretaris deed en eerlijk gezegd wist ik ook nauwelijks wat een Raad van Toezicht allemaal deed."

Dat maakte het interessant. Samen met de bestuurder, die zelf ook voor het eerst directeur-bestuurder was, kreeg ze de ruimte om de functie stap voor stap vorm te geven. "Ik moest eerst een jaar bewijzen dat het werkte. Maar doordat niemand een vast beeld had van de functie, konden we samen ontdekken wat bij onze organisatie paste."

Van structuur aanbrengen naar strategisch adviseren

De eerste jaren stonden vooral in het teken van de basis op orde brengen. Governance, statuten, reglementen, besluitvorming en jaarplanning kregen stap voor stap aandacht.

"Ik las me overal in en dacht regelmatig: waarom doen we dit eigenlijk niet? Of: volgens mij kan dit beter. Met een frisse blik kun je soms veel toevoegen."

Gaandeweg veranderde haar rol. Waar ze aanvankelijk vooral structuur aanbracht, is ze inmiddels uitgegroeid tot een strategische sparringpartner voor de bestuurder. "Ik houd me nu veel meer bezig met het proces achter besluitvorming. Hoe zorgen we ervoor dat besluiten zorgvuldig tot stand komen? Welke informatie is daarvoor nodig? En hoe organiseer je dat van begin tot eind?"

Daarbij ziet ze zichzelf niet als degene die de besluiten neemt. "Ik hoef niet degene te zijn die op de voorgrond staat. Ik vind het mooi om te ondersteunen, te verbinden en mee te denken."

De kracht van ruimte krijgen

Volgens Anoek sloot de functie naadloos aan bij haar manier van werken. "Ik vind het leuk om veel verschillende petten op te hebben en me met uiteenlopende onderwerpen bezig te houden."

Dat betekende niet dat ze overal over wilde beslissen, maar wel dat ze de ruimte kreeg om gevraagd en ongevraagd advies te geven. "Aan de voorkant is tegen mij gezegd: je mag je overal tegenaan bemoeien. Die ruimte heb ik ook gekregen. Dat vertrouwen heeft ervoor gezorgd dat de rol als een jas is gaan passen."

Een bijkomend voordeel was dat ze de organisatie al goed kende. "Daardoor had ik een sterke informatiepositie en wist ik ook wat er leefde binnen de organisatie."

Dicht bij de praktijk

Hoewel Anoek zelf geen hulpverlener is, voelt de maatschappelijke impact van haar werk iedere dag dichtbij. Het kantoor van Kadera bevindt zich letterlijk tussen de opvanglocaties. Kinderen spelen buiten, collega's begeleiden cliënten en overal is zichtbaar waarvoor de organisatie bestaat. "Je ziet iedere dag de mensen voor wie je het doet. Ik draag daar misschien indirect aan bij, maar je voelt je wel onderdeel van iets dat verschil maakt. Dat motiveert enorm."

Die gedeelde missie zorgt volgens haar ook voor verbinding binnen de organisatie. "Iedereen weet waarvoor we hier werken. Dat maakt het makkelijker om moeilijke gesprekken met elkaar te voeren."

Altijd de cliënt aan tafel

Bij ingewikkelde vraagstukken probeert Kadera steeds dezelfde vraag centraal te stellen: wat betekent dit voor de cliënt? "Of het nu gaat over huisvesting, een mogelijke fusie of andere strategische keuzes: we zetten de cliënt als het ware altijd aan tafel. Waar doen we dit voor? Wat heeft de cliënt eraan? Dat helpt enorm om samen de juiste afwegingen te maken."

Ook binnen bestuur en toezicht is de afgelopen jaren veel aandacht besteed aan reflectie en het voeren van lastige gesprekken. "Dat is iets wat je moet blijven oefenen. Als het spannend wordt, moet je elkaar weten te vinden en het gesprek durven voeren."

Transparantie als uitgangspunt

Een belangrijke waarde in haar werk is openheid. "Ik vind dat er zo min mogelijk ruis mag ontstaan tussen wat er in de Raad van Toezicht wordt besproken, wat in het management leeft, wat de ondernemingsraad hoort en wat we communiceren naar collega's."

Dat betekent niet dat iedereen altijd dezelfde informatie krijgt, maar wel dat besluiten uitlegbaar zijn. "Moeilijke keuzes moet je niet verstoppen. Je moet ze kunnen uitleggen. Dat past ook bij de cultuur van Kadera."

Blijven leren

De rol heeft Anoek zelf ook veranderd. "Ik heb veel meer begrip gekregen voor bestuurders en toezichthouders. Als medewerker ben je je soms helemaal niet bewust van het grotere plaatje, ook al is die informatie er vaak wel. Sinds ik dichter op de besluitvorming zit, zie ik hoeveel afwegingen eraan voorafgaan. Dat perspectief heeft mijn blik enorm verbreed."

Durf de ruimte te pakken

Via Inspire vond Anoek iets wat binnen haar eigen organisatie niet mogelijk is: sparren met vakgenoten die dezelfde functie hebben. "Iedere bestuurssecretaris geeft de rol weer anders vorm. Daarom is het waardevol om ervaringen uit te wisselen. Na iedere bijeenkomst rijd ik naar huis met nieuwe ideeën waar ik later iets mee doe."

Als ze één advies zou mogen meegeven aan andere bestuurssecretarissen, hoeft ze daar uiteindelijk niet lang over na te denken. "Durf het gewoon. Je hoeft niet alles vooraf te weten. Trek je mond open, neem de ruimte die je krijgt en wees niet bang om iets te vinden. Dat heeft mij ontzettend veel gebracht."

Die combinatie van nieuwsgierigheid, bescheidenheid en lef maakt voor Anoek het verschil. Niet door zelf op de voorgrond te staan, maar door achter de schermen iedere dag bij te dragen aan betere besluitvorming. En daarmee uiteindelijk aan een veilige toekomst voor de mensen waar Kadera zich al vijftig jaar voor inzet.